Kort en goed

Voor studenten marketing (en ook andere natuurlijk) klinkt het KISS-principe vertrouwd in de oren: Keep It Short and Simple. Kwatongen beweren dat het eigen is: Keep It Short for the Stupid, maar dat zou ons te ver voeren.

Kort en goed dus. Wel. Wat "ze" ook mogen zeggen, laat vooral dit duidelijk zijn: Sven Nys is de beste veldrijder van zijn generatie en wellicht ook de beste aller tijden. Of hij bij zijn acht (8!) nationale titels en drie (3!) wereldtitels er dan zondag nog een regenboogtrui bij doet of niet, doet zelfs niet ter zake. Al hoop ik het wel.

Alles andere ist Theorie.

Supersport

Het is wel erg gesteld met het Belgische sportnieuws. Hoewel het Belgische voetbal nationaal en – zeker – internationaal het niveau van pakweg Luxemburg of Kazachstan nauwelijks nog haalt en absoluut niet overstijgt, vindt het verzamelde sportjournaille van de VRT het toch de moeite om Sportweekend te laten starten met de – alweer tegenvallende – wedstrijd van de Rode Duivels tegen Polen. Meer dan 10 minuten spenderen aan een belabberde EK-campagne die naar zijn einde snakt, is er zelfs voor deze brave belastingbetaler teveel aan. Trek er dan toch gewoon een streep onder tot aan de Olympische Spelen. Dan zien we wel weer.

Over Olympische Spelen gesproken. Ik volg deze winter met meer dan gewone belangstelling de prestaties van Sven Nys. Gisteren in Hasselt en vandaag in Gavere heeft Nys nog maar eens zijn klasse bewezen. En dan mag je nog beweren dat Nys minder zou zijn dan vorig jaar, als je twee keer in één weekend wint, dan ben je – tja – de beste.

Zeker vandaag in Gavere maakte Nys zonder meer indruk. Bij elke versnelling ging Super-Sven simpelweg mee; maakte hij een slippertje, dan dichtte hij binnen de halve ronde het gat dat de anderen met veel moeite probeerden te slaan. En als kers op de taart: één splijtende demarrage in de laatste ronde op “het heuveltje”. Op een halve ronde nog een voorsprong van een halve minuut uit zijn dijen geschud. In-druk-wek-kend. Eerlijk gezegd: van het mooiste en strafste dat ik Sven Nys al heb weten doen. En hij heeft toch al een zekere staat van dienst, niet?

Nys

Heb je vanmiddag Sven Nys zien rijden. Hij reed ze – op een nochtans niet zo selectief parcours – één voor één uit de wielen. Met de hulp van zijn oude oud-ploegmakker Richard Groenendaal, 38, die even het voortouw nam. De jonkies moesten uit de wielen, behalve dan Sven Nys en ene Zdenek Stybar, 21 pas. Daarna was het de beurt aan de meester zelve. Nys trok snoeihard door. De rest moest uiteindelijk passen.

We beweerde ook alweer dat Nys niet zo goed zou zijn als vorig jaar? Dat hij meer koersen zou verliezen? Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Sven – gedwongen door zijn zomerse mountainbike-uitspattingen – kieskeuriger koerst dan vorig jaar, slimmer is geworden, en – op momenten dat het echt moet – zelfs sterker uit de hoek kan komen.

Kijk, gisteren in Eernegem eindigde hij uiteindelijk niet op het podium. Met alle respect, maar de
cross in Eernegem kan je moeilijk een topcross noemen. Op het moment dat het echt moet (Superprestige) pakt Nys nog eens uit. Ook als Nys dit jaar niet de SP wint, geen enkele WB-cross op zijn palmares bijschrijft deze winter, mistast in de GVA-trofee en de Belgische en Wereldtitel laat liggen, dan nog is diezelfde Sven Nys de beste crosser ooit.